Mijn Biografie

Geboortedatum:

26 april 1989

Geboorteplaats:

Brugge

 

Mail:

lindsey_degrande@hotmail.com

Gestalte:

1.73m

Gewicht:

56 kg

Diploma:

Master  in de Revalidatiewetenschappen en Kinesitherapie aan de KUL

Discipline: 1500m
(c) Benoit Dopagne
(c) Benoit Dopagne

De 28-jarige Lindsey De Grande doet al sinds haar 7e levensjaar aan atletiek. Lindsey specialiseert zich in de halve fond op de piste. Ze combineert zowel de 800m als de 1500m. Naast meerdere provinciale, Vlaamse en Belgische titels die ze al wist te behalen is ze ook terug te vinden in het internationale circuit. Ze nam deel aan de Europese Jeugd Olympische Spelen en meerdere Europese Kampioenschappen zowel in de cross als op de piste. In 2007 bereikte ze een 9e plaats op de Europese Juniorenranglijst 800m (3e plaats bij haar leeftijd). En in 2009 werd ze 4e op het Europees Kampioenschap voor Beloften (-23 jarigen). Vanaf  2010 vond ze ook haar weg naar de internationale kampioenschappen Alle Categorieën. Bij haar eerste Europese Kampioenschap outdoor (Barcelona) werd ze met een nieuw persoonlijk record 9e in haar halve finale. Zo eindigde ze als 18e van alle deelneemsters. Begin 2011 werd ze knap 6e op het Europees Kampioenschap Indoor Alle Categorieën op de 1500m en liep ze 2 maal het Belgische record op diezelfde afstand. Het leek een mooie voorbode voor een schitterend zomer seizoen waarin ze de kloof met de Europese top opnieuw kleiner ging maken. Daar kwam abrupt een eind aan toen ze eind juli 2011, na enkele maanden presteren maar niet zoals verhoopt, de diagnose van chronische leukemie kreeg. Sindsdien is Lindsey in behandeling en dit gaat gepaard met heel wat nevenwerkingen zoals zenuw- & spierpijnen en extreme vermoeidheid. In de mate van het mogelijke blijft Lindsey lopen en probeert ze alle opties, dromen en doelen open te houden en verder te realiseren!

Biografie Lindsey

Op 26 april 1989 gaf ik mijn eerste kreetjes. Reeds in het ziekenhuis konden de verpleegsters door mijn vele bewegingen en luidruchtig lawaai voorspellen dat ik een actieve toekomst tegemoet ging. Na enkele jaren gewoon te ravotten begon ik op 7-jarige leeftijd aan atletiek te doen. Tot mijn 12e bestonden mijn trainingen enkel uit spelletjes op woensdag en vrijdagavond waar ik al mijn energie in kwijt kon.

Rond mijn 11e kreeg ik klierkoorts en mocht ik jammer genoeg een jaar niet sporten zodat ik terug helemaal kon herstellen. In die periode hield ik me vast aan de gedachte dat ik er sterker uit ging komen. Ik hield woord door uit het niets 2e te worden op het Belgisch Kampioenschap cross. De jaren daarna gingen mijn prestaties in stijgende lijn met meerdere provinciale, Vlaamse en Belgische titels.

Als eerste jaars kadet (16 jarige leeftijd) kon ik voor het eerst echt proeven van internationale wedstrijden doordat ik mocht deelnemen aan de Europese Jeugd Olympische Spelen (Ejof) in Lignano, Italië op de 1500m. In deze wedstrijd werd ik 6e en zo kreeg mijn atletiekdroom duidelijk vorm: internationaal de top bereiken. Ik combineerde verder mijn trainingen (5-tal elke week) met studies wiskunde-wetenschappen in het Sint-Andreaslyceum Sint-Kruis.

2007

Ik mocht aan meerdere internationale wedstrijden deelnemen, waardonder 2 keer het Europees Kampioenschap Cross en 1 keer het Europees Kampioenschap voor Junioren op de 800m. Daarin werd ik 9e, jammer genoeg net geen finaleplaats. Dat jaar sloot ik ook af met een 3e tijd bij mijn leeftijdsgenoten op de Europese ranglijst.

2008

In 2008 hoopte ik mij te kunnen plaatsen voor het Wereldkampioenschap voor Junioren maar door een samenloop van omstandigheden waaronder immuniteitsproblemen, opstoot van klierkoorts en vermoeidheid door de combinatie van trainen enFinale Ek indoor Parijs mijn studies Kinesitherapie aan de Universiteit van Leuven heb ik dit doel niet kunnen halen. Dat was natuurlijk een zware periode, maar vooral door de steun van mijn dierbaren leerde ik het negatieve om te zetten in iets positiefs.

2009

In 2009 heb ik een mooie stap richting Europese top kunnen maken. Eind oktober 2008 besloot ik om bij Dirk De Maesschalck te gaan trainen en door deze stap te zetten besloot ik absoluut dat ik mijn atletiekdroom wilde waarmaken. Namelijk het uiterste uit mezelf halen en zien hoe snel en ver ik daarmee kon geraken. De trainingen werden opgedreven en het gevoel zat meteen goed. Zo heb ik die zomer een 4e plaats behaald op het Europees Kampioenschap voor beloften (-23jarigen) als eerste jaars belofte. Tegelijk liep ik 4.10.73, een tijd dat goed was dat jaar voor de 4e plaats in de wereld bij de 20-jarigen. Ook op de 800m maakte ik een sprong voorwaarts met 2.03.12.

2010

In 2010 selecteerde ik me vrij vroeg op het zomerseizoen voor het Europees Kampioenschap in Barcelona. Zo kon ik mij goed voorbereiden voor mijn eerste kampioenschap bij de ‘groten’, waarbij alle leeftijden samenliepen. Ik nam het op tegen atletes van gemiddeld zo’n 8 jaar ouder en werd uiteindelijk 18e en 2e van mijn beloftecategorie (-23 jarigen). Ik liep er een nieuw persoonlijk record van 4.10.24 en later op het seizoen verbeterde ik mijn record nog eens tot 4.09.20. Deze tijd was goed voor een 5e plaats op de Europese Belofteranglijsten (-23jarigen). In 2010 was er geen uitschieter qua tijd op de 1500m, maar mijn basisniveau bracht ik rond de 4.10. Een mooie stap voorwaarts in vergelijking met mijn basisniveau van 2009. Dat beloofde alvast voor de komende jaren!

2011

2011 begon schitterend met 2 Belgische records indoor op de 1500m. Op het Europese Kampioenschap indoor Alle Categorieën, dat overigens helemaal niet in de planning opgenomen was, omdat ik samen met m’n trainer had besloten de winter zuiver als voorbereiding op de zomer te zien, werd ik 6e in de finale. Het indoor seizoen leek een mooie voorbode voor een schitterende zomer waarin ik de kloof met de Europese/Wereldtop verder kleiner ging maken. Ik ging op stage naar Flagstaff in april en liep aansluitend een 1500m in Stanford. Het was een tactische race en ik werd er 4e in 4.10. Helemaal niet slecht om het seizoen te beginnen. Bij terugkomst in België had ik met een enorme jetlag te maken, waardoor ik me pas een 2-tal weken later terug wat in m’n sas voelde. Ik liep de World Challenge in Hengelo, waar ik na iets teveel enthousiasme alleen op kop kwam van een 2e groepje. Ik bekocht het gent022600beuken tegen de wind in de laatste ronde en werd zo 8ste in 4.11. Even later stond de World Challenge van Rabat op het programma, waar ik in een valpartij betrokken geraakte en ontgoochelend met 4.13 over de aankomst kwam. Ik ging erna op hoogtestage in St.Moritz, waar ik terug heel wat mentale rust kon opdoen en hele goede trainingen kon afwerken! Met veel vertrouwen ging ik aansluitend naar het Europees Kampioenschap Beloften, waar ik beter wilde doen dan m’n 4e plaats in 2009. Jammer genoeg bleef er niets meer over van het goede gevoel op stage in St.Moritz en de benen wilden langs geen kanten mee. Teleurgesteld en vol ongeloof werd ik 9e in de finale. Bij thuiskomst werden er enkele onderzoeken gedaan, waarbij er chronische leukemie werd vast gesteld. Dit zorgde wel meteen voor de verklaring waarom het de afgelopen maanden wat stroever liep. Zo kwam er eind juli abrupt een eind aan m’n zomer seizoen, na enkele maanden presteren maar niet zoals gehoopt. Ik besloot meteen om niet deel te nemen aan de Universiade in China waar ik meerdere malen de limiet voor had gelopen en ook niet verder te proberen om me te plaatsen voor het Wereldkampioenschap in Daegu. (Zuid-Korea). De behandeling voor mijn chronische leukemie werd meteen gestart.

2012-2016

In 2012 kwam ik niet in actie op vlak van competitie. De aanpassing aan de continue behandeling verliep niet over rozenblaadjes. Het lukte me wel om m’n conditie enigszins te onderhouden waardoor ik in 2013 specifieker kon gaan trainen. Terug in competitie, in 2013 liet ik 4.17 optekenen op de 1500m. Gezien het gebrek aan wedstrijdritme, m’n nevenwerkingen en heel wat puntjes waar we nog aan konden werken, was dit zeker een  goede prestatie. Jammer genoeg kwam er in 2014 na een dosisverhoging qua behandeling en later het jaar een verandering van behandeling, (nog) geen vervolg verhaal aan te pas op vlak van competitie.

Momenteel zijn er veel onzekerheden, maar een ding is duidelijk, ondanks dat ik heel goed naar m’n lichaam moet luisteren en m’n gezondheid altijd op de eerste plaats komt, blijf ik lopen en blijf ik aan m’n doelen en dromen werken om ze te verwezenlijken. Op dit moment is het lopen natuurlijk totaal niet te vergelijken met wat ik voor m’n kanker en behandeling kon doen, maar het is ook niet niets. Ik kan m’n conditie onderhouden, en hoop dat de dag komt dat ik, wanneer mijn lichaam zich min of meer heeft aangepast aan de medicatie of de behandeling mag stop gezet worden, de intensievere trainingen opnieuw kan aanvatten om de kloof met de Europese en Wereldtop Alle Categorieën kleiner te maken en te dichten.

Bedanking

Hierbij wil ik nog even mijn dierbaren bedanken, die altijd voor mij klaarstaan en mij steunen door dik en dun! Buiten het feit dat ik de trainingen moet afwerken, komt er nog heel veel bij kijken om de top te bereiken en dat zou ik nooit kunnen zonder hen! Bedankt dus voor de onvoorwaardelijke steun en het vertrouwen! Zonder m’n dierbaren zou mijn atletiekdroom realiseren niet mogelijk zijn.

~ DREAM IT, DO IT~