Bacteriële infectie gooit roet in het eten.

Hallo iedereen

boon3751-682x1024Normaal gezien stond vorige week een 800m op het programma maar daar dacht m’n lichaam duidelijk anders over.Ik wist niet dat de enorme hoofdpijn, vermoeidheid en spierpijn die ik toen had enkel een voorbode zou zijn, van wat nog komen moest. Deze week heb ik dus heel wat tijd doorgebracht op het toilet. Een bacteriële infectie en gastro-enteritis ofwel ontsteking van de maag/darmen lagen mee aan de oorsprong hiervan. Ik heb het echt wel weer even gehad met m’n eten dat langs de verkeerde kant m’n lichaam verlaat!

Qua trainingen was het deze week sowieso rustig, dus daar is er geen probleem. De vraag is alleen hoe ‘snel’ m’n lichaam terug wat zal aansterken en wanneer de eerstvolgende wedstrijd zal zijn. Normaal kwam dit weekend m’n eerste (kleinere) piek van het seizoen. Het is meer dan logisch dat m’n lichaam nu niet klaar is om te pieken. Ik zal nog moeten afwachten of we de wedstrijd dit weekend al dan niet meedoen als, en daar komt het woord weer (waar ik geen fan van ben),…. Een trainingswedstrijd om ritme op te doen. Maar uiteraard komt gezondheid altijd op de eerste plaats!

Vele groetjes

Lindsey

Interclub wedstrijd in Huizingen: 3000m

Hallo iedereen,

fotoVandaag liep ik mn 2e 3000m uit mn leven tijdens de Interclub in Huizingen. Olympic Essenbeek Halle behaalde heel wat mooie prestaties, met een 4e plaats in het eindklassement als beloning. Het regende pijpenstelen, de wind was fel van de partij en de temperatuur was koud! Ik denk dat geen enkele atleet dit ideale loopomstandigheden kan noemen, laat staan omstandigheden om goeie tijden te lopen!

De opdracht van mn trainer was dan vandaag ook duidelijk: zoveel mogelijk energie sparen, maar tegelijk zoveel mogelijk punten voor mijn club sprokkelen. De Lindsey van voor mn diagnose en behandeling zou waarschijnlijk zoals (bijna) altijd op kop gesleurd hebben en mn eigen tempo lopen, of op z’n minst mee afwisselen aan de kop als er bepaalde atleten doorliepen. Maar ik heb weinig energie op overschot en mede doordat we nog niet afbouwen naar de eerste wedstrijden van het seizoen, moeten we heel voorzichtig zijn om niet te diep te gaan, niet gekwetst te geraken, niet ziek te worden (hoe ironisch dit laatste voor mezelf soms ook klinkt;)),… Ik plaatste me dus ergens in 4e-5e positie en keek wat de kat uit de boom. Al snel nam Imana Truyers de leiding over en liep een vlot tempo, waardoor er gaatjes begonnen te vallen in het deelnemersveld en ik na een dikke kilometer naar de 2e positie was opgeschoven. Achter iemand lopen ben ik niet gewend, dus dat loopt voor mij ook niet altijd even vlot. Het kriebelde even om over te nemen en ik denk dat Imana daar wel blij om zou geweest zijn met die felle wind. Maar mn verstand (en mn trainer langs de kant;)) wisten dat ik daar goed zat en moest blijven zitten. Ik begrijp dat dit niet leuk is voor de atlete op kop en zou het zelf ook niet leuk vinden! Maar lopen in mn huidige toestand heeft helaas ook zn consequenties naar hoe ik bepaalde wedstrijden moet aanpakken. De laatste 150m plaatste ik dan mn versnelling waardoor ik de wedstrijd kon winnen in 10.01.44. Sowieso een nieuw PR, maar dat was niet zo moeilijk aangezien het vorig jaar de ganse wedstrijd tactisch en traag lopen was. Maar een nieuw PR is altijd leuk natuurlijk en niet vanzelfsprekend.

Ik ben blij met mn overwinning en het vlotte gevoel tijdens de wedstrijd. Dit gevoel moet ik nu proberen vasthouden, terwijl ik de komende dagen recupereer en daarna nog even verder doortrain alvorens de eerste (kleinere) piek van het seizoen komt.

Liefs

Lindsey

Eerste tactische (trainings) wedstrijd van het seizoen

Hallo iedereen,

Ongeveer een jaar nadat ik mn eerste 800m in 3 jaar tijd liep, stond ik vandaag terug aan de start voor mn 2e 800m sinds mn diagnose en start van de behandeling. De trainingen worden pas binnen een 2-tal weken afgebouwd, dus het hoofddoel was wedstrijdritme op doen. Een trainingswedstrijd zoals ze noemen. Ik ben er nooit echt fan van geweest, omdat ik ofwel een snelle tijd wil lopen, of wel wil winnen, altijd en overal. Helaas is er daar 3 jaar geleden niet een klein stokje voor gestoken, maar een ferm bos met dikke boomstronken. Ik had ook graag eens mn wagonnetje aangehaakt in een vlot tempo zoals vele atleten doen wanneer ze mij aan de start zien staan, vroeger en nu, maar dit was niet het geval. Gevolg is dan een wedstrijd zoals vandaag, geen tempomaakster in de groep, niemand die zelf de leiding wilt nemen en doorkomsttijden van 33 seconden aan 200m en 72-73 seconden aan 400m. Aan de andere kant kwam ik zo ook in situaties te zitten, wat al lang geleden was. Ik heb me moeten positioneren en repositioneren, opnieuw en opnieuw. Vaak in de 2e baan gelopen en mn poten ingetrokken wanneer de spikes van de atlete voor me gevaarlijk dicht bij mn scheenbeen kwamen!

Mijn opdracht was om anderen de wedstrijd te laten maken, dat is niet meer mijn taak, en de laatste 200m te versnellen en te zien hoe dat gaat. Aan de 550m vreesde ik in de bocht naar baan 3 te moeten gaan, waardoor ik mn versnelling daar al plaatste. Deze ging op zich vrij goed, aangezien de laatste 200m nog in 30 seconden was. Maar een versnelling op een versnelling zat er vandaag niet in, waardoor ik in de laatste rechte lijn naar de 2e plaats terug zakte. Een trage tijd (2.17) en niet gewonnen. Conclusie, ik ben nog steeds geen fan van trainingswedstrijden. Maar ze zijn nodig, en ik kan heel wat ritme gebruiken aangezien het alweer 9 maand geleden was sinds mn vorige wedstrijd. De komende weken moet de fine-tuning nog komen, wat inhoudt dat er ook wat snelheid en weerstand op het programma zal komen. Iets waar we nu vanaf blijven, omdat dit voor mn zenuwstelsel en de zenuwpijnen helemaal niet bevorderlijk is.

Komende week dus beetje recupereren, maar toch verder doortrainen. Zaterdag staat er al een nieuwe trainingswedstrijd op het programma, de Interclub waarbij ik uitkom voor mijn club, Olympic Essenbeek Halle, op de piste van OEH zelf.

 

Liefs,

Lindsey